วางแผนเชิงกลยุทธ์ในช่วงเวลาที่ผันผวน

สถานการณ์การแพร่ระบาดได้ผลักดันให้องค์กรต่าง ๆ ต้องเร่งแก้ปัญหาความท้าทายของห่วงโซ่อุปทานและเรียนรู้การรับมือกับความผันผวนและเหตุการณ์หยุดชะงักทั้งหลายซึ่งกลายมาเป็นสภาวะปกติสำหรับการดำเนินธุรกิจในยุคปัจจุบัน 

ตลอด 3 ปีที่ผ่านมาของการแพร่ระบาด องค์กรต่าง ๆ ตระหนักถึงความจำเป็นในการเปลี่ยนแนวคิดจากการบริหารความเสี่ยงในระยะสั้นไปสู่การวางแผนเชิงกลยุทธ์ระยะยาว อย่างไรก็ตาม การวางแผนกลยุทธ์ไม่ใช่เรื่องง่ายในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว 

ประเด็นสำคัญที่บริษัทเทคโนโลยีควรพิจารณาในการสร้างแผนความคล่องตัวและความยืดหยุ่นเชิงกลยุทธ์ในการดำเนินงาน ได้แก่:

การมองเห็นห่วงโซ่อุปทาน: ปัญหาการขาดแคลนชิปตลอดช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมาได้เผยให้เห็นถึงความซับซ้อนและจุดอ่อนในห่วงโซ่อุปทานชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ รวมถึงความจำเป็นที่องค์กรต้องมีความโปร่งใสในห่วงโซ่คุณค่าของตน 

ปัจจัยความเสี่ยงสำคัญในห่วงโซ่อุปทานที่ควรพิจารณาประกอบแผนการดำเนินงานเชิงกลยุทธ์ขององค์กร ได้แก่:

• การเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วของเทคโนโลยีและการวางจำหน่ายในตลาด: เป็นเวลากว่าสองทศวรรษที่เทคโนโลยีก้าวหน้าอย่างต่อเนื่อง ส่งผลให้เกิดความต้องการชิ้นส่วนที่มีขนาดเล็กและทำงานได้เร็วยิ่งขึ้น ผู้ผลิตจึงให้ความสำคัญกับการผลิตชิประดับแนวหน้ารวมทั้งเร่งการเลิกผลิตเทคโนโลยีรุ่นเก่า ทำให้การบริหารวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์เป็นความท้าทายของธุรกิจ การมองเห็นห่วงโซ่อุปทาน การจัดซื้อชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์อย่างคล่องตัว และการมีกลยุทธ์จัดการวงจรชีวิตผลิตภัณฑ์อย่างเชิงรุก ล้วนเป็นปัจจัยสำคัญในการประสบความสำเร็จและการปรับตัวท่ามกลางอุตสาหกรรมที่เปลี่ยนแปลงเร็ว ดูข้อมูลเพิ่มเติม
• การเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ: การสะสมก๊าซเรือนกระจกในชั้นบรรยากาศถึงระดับสูงสุดเป็นประวัติการณ์และความร้อนสะสมในโลก ส่งผลให้เกิดวิกฤติภูมิอากาศ พายุรุนแรงและคลื่นความร้อนที่เกิดบ่อยครั้งทำให้พื้นที่สำคัญต่าง ๆ ทั่วโลกมีความเปราะบางมากขึ้น เกิดปัญหาขาดแคลนพลังงาน น้ำ และทรัพยากรต่าง ๆ ซึ่งกระทบโดยตรงต่ออุตสาหกรรมการผลิตทั่วโลก ดูข้อมูลเพิ่มเติม.
• ความไม่แน่นอนทางภูมิรัฐศาสตร์: ภัยคุกคามจากเหตุการณ์อย่างเช่น การรุกรานของรัสเซียต่อยูเครนและความตึงเครียดระหว่างสหรัฐฯ กับจีน เผยถึงความพึ่งพิงที่มีต่อห่วงโซ่อุปทานชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ เช่น ในยุโรปที่ประสบกับวิกฤติพลังงาน ซึ่งอาจส่งผลกระทบต่อห่วงโซ่อุปทานชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์ทั่วโลก ดูข้อมูลเพิ่มเติม.
  

ข้อกำหนดด้านสิ่งแวดล้อม สังคม และธรรมาภิบาล (ESG): เมื่อภัยพิบัติจากสภาพอากาศเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องและประเด็นผลกระทบต่อสังคมกลายเป็นจุดสนใจ รัฐบาลหลายประเทศจึงเข้มงวดมากขึ้นกับการออกข้อกำหนดด้านการปฏิบัติตามข้อกำหนด (compliance) โดยเฉพาะกับภาคเทคโนโลยี การติดตามข้อมูลข้อกำหนดเหล่านี้อย่างใกล้ชิดเป็นสิ่งจำเป็นสำหรับการวางแผนกลยุทธ์ในการดำเนินงานขององค์กร 

ข้อกำหนดสำคัญที่ควรตระหนัก ได้แก่:

ผลกระทบสิ่งแวดล้อมขององค์กร: สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ของสหรัฐฯ (SEC) ได้เสนอข้อกำหนดใหม่ด้าน ESG และการเปิดเผยข้อมูลสภาพภูมิอากาศสำหรับบริษัทมหาชน กฎหมายกำหนดให้บริษัทที่จดทะเบียนในตลาดต้องเปิดเผยและกำหนดตัวชี้วัด ESG รวมถึงการปล่อยก๊าซเรือนกระจก (GHG) โดยตรง (Scope 1) การปล่อยทางอ้อมจากไฟฟ้าหรือพลังงานที่ซื้อ (Scope 2) ตลอดจนกิจกรรมต้นน้ำและปลายน้ำในห่วงโซ่คุณค่า (Scope 3) และสินทรัพย์ที่เกี่ยวข้องกับเชื้อเพลิงฟอสซิล ข้อกำหนดนี้สะท้อนถึงความต้องการระดับโลกในการผลักดันให้องค์กรมีมาตรฐานรายงาน ESG ที่สอดคล้องและโปร่งใสมากขึ้น ดูข้อมูลเพิ่มเติม เกี่ยวกับความสำคัญของ ESG ต่อภาคเทคโนโลยี

• การปฏิบัติตามสิทธิมนุษยชนในห่วงโซ่อุปทาน: รัฐบาลสหรัฐฯ และหลายประเทศให้ความสำคัญกับการตรวจสอบการละเมิดสิทธิมนุษยชนในห่วงโซ่อุปทานของบริษัท โดยสหรัฐฯ ได้ออก Uyghur Forced Labor Prevention Act (UFLPA) ซึ่งห้ามการนำเข้าสินค้าทั้งหมดที่ผลิตด้วยแรงงานบังคับ หรือสินค้าที่ผลิตทั้งส่วนหนึ่งหรือทั้งหมดในเขตปกครองตนเองซินเจียงอุยกูร์ ประเทศจีน บริษัทจะต้องแสดงหลักฐานว่าห่วงโซ่อุปทานของตนไม่ได้เชื่อมโยงกับซินเจียงหรือเกี่ยวข้องกับแรงงานบังคับหรือการใช้แรงงานทาส ดูข้อมูลเพิ่มเติม
  

• กฎระเบียบใหม่ของสหภาพยุโรป: ยุโรปประสบปัญหาคลื่นความร้อน ภัยแล้ง และภัยพิบัติทางภูมิอากาศที่รุนแรงมากขึ้น สหภาพยุโรป (EU) จึงเร่งออกกฎหมายสิ่งแวดล้อมที่เข้มงวด ข้อกำหนด REACH และ RoHS ที่ได้รับการปรับปรุงใหม่ ส่งผลโดยตรงต่ออุตสาหกรรมการผลิตชิ้นส่วนอิเล็กทรอนิกส์และเซมิคอนดักเตอร์ องค์กรต้องเข้าใจข้อกำหนดดังกล่าวและวางกลยุทธ์เพื่อรักษาการปฏิบัติตามข้อกำหนด ดูข้อมูลเพิ่มเติม. 
  

ปัจจัยและความท้าทายสำคัญอื่น ๆ ที่ควรพิจารณาเป็นส่วนหนึ่งของการวางแผนดำเนินงานเชิงกลยุทธ์ ได้แก่: 

ความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์: นิตยสาร Cybercrime รายงานว่ามูลค่าความเสียหายจากอาชญากรรมไซเบอร์ทั่วโลกจะสูงถึง 10.5 ล้านล้านดอลลาร์ต่อปีภายในปี 2025 อาชญากรรมไซเบอร์ สร้างความเสียหายให้กับธุรกิจในสหรัฐฯ มากกว่า 6.9 พันล้านดอลลาร์ในปี 2021 และแนวโน้มความเสียหายนี้จะสูงขึ้นทุกปี 82% ของ CIO เชื่อว่าห่วงโซ่อุปทานซอฟต์แวร์ของตนมีช่องโหว่ และการโจมตีผ่านห่วงโซ่อุปทานซอฟต์แวร์เกิดขึ้นกับ 3 ใน 5 บริษัทในปี 2021 อาชญากรไซเบอร์เจาะเข้าสู่เครือข่ายของบริษัทได้ถึง 93% โดยสาเหตุหลักมาจากมัลแวร์และฟิชชิ่ง

การมีแผนบริหารความมั่นคงปลอดภัยของเครือข่ายที่แข็งแกร่งเพื่อปกป้องข้อมูลทรัพย์สินทางปัญญา (IP) เอกสารทางการเงิน และข้อมูลลูกค้า มีความสำคัญอย่างยิ่งต่อธุรกิจ การตระหนักรู้ช่องโหว่ในไซเบอร์ของซัพพลายเออร์และห่วงโซ่คุณค่าก็เป็นองค์ประกอบสำคัญของแผนกลยุทธ์เช่นกัน 

การเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลและการเชื่อมต่อระบบ: เครื่องมือดิจิทัล ระบบอัตโนมัติ และเทคโนโลยีใหม่ ๆ ได้เร่งให้องค์กรอัปเกรดและลงทุนในเทคโนโลยีใหม่อย่างรวดเร็ว การนำเครื่องมือใหม่เข้าสู่งานในองค์กรอาจสร้างความซับซ้อนโดยเฉพาะหากเครื่องมือแต่ละระบบในแต่ละแผนกไม่สามารถเชื่อมต่อถึงกัน การบริหารการเชื่อมต่อระบบต่าง ๆ ให้สามารถสื่อสารผ่าน API ได้อย่างราบรื่นเป็นหัวใจสำคัญของทุกการเปลี่ยนผ่านสู่ดิจิทัลและโครงสร้างพื้นฐาน IT ขององค์กร การขาดการสื่อสารระหว่างระบบอาจมีต้นทุนสูง ใช้เวลานาน และสร้างผลกระทบต่อธุรกิจ การบูรณาการแพลตฟอร์มควรเป็นอีกหนึ่งองค์ประกอบสำคัญในขั้นตอนการวางแผนกลยุทธ์ขององค์กร 

การจัดการข้อมูล: ข้อมูลมีความสำคัญต่อการตัดสินใจเชิงกลยุทธ์ของธุรกิจ แต่หากข้อมูลไม่เกี่ยวข้องหรือไม่มีคุณภาพ อาจนำไปสู่การตัดสินใจผิดพลาด ประสิทธิภาพลดลง และธุรกิจขาดทุน การคัดแยกและประเมินความเกี่ยวข้องของข้อมูลมีความซับซ้อนและใช้เวลามาก รวมทั้งต้นทุนที่สูง ปัญหายิ่งซับซ้อนขึ้นเมื่อเชื่อมต่อข้อมูลจากภายในและภายนอกองค์กรและการเชื่อมโยงข้อมูลระหว่างทีม อ้างอิงจาก Gartner การใช้ข้อมูลผิดพลาดอาจทำให้ธุรกิจขนาดเล็กถึงขนาดกลางสูญเสียโดยเฉลี่ยปีละมากกว่า 15 ล้านดอลลาร์ การมีข้อมูลที่ถูกต้อง ทันสมัย และระบบวิเคราะห์ข้อมูลที่ชาญฉลาดคือกุญแจสู่ความร่วมมือภายในทีมและกระบวนการวางแผนกลยุทธ์ของธุรกิจ  ‍