Ustawa o Kontroli Substancji Toksycznych (TSCA) została wprowadzona po raz pierwszy w 1976 roku, w okresie tzw. „dekady ekologicznej”, kiedy Stany Zjednoczone mierzyły się z problemami zanieczyszczenia wynikającymi z drugiej amerykańskiej rewolucji przemysłowej. TSCA, egzekwowana przez Environmental Protection Agency (EPA) (Agencja Ochrony Środowiska), reguluje nowe i istniejące substancje chemiczne i/lub ich mieszaniny w celu ograniczenia ryzyka dla zdrowia publicznego lub środowiska. Wyłączeniu podlegają również substancje regulowane innymi federalnymi przepisami, takimi jak ustawy dotyczące żywności i leków.
Jakie substancje chemiczne są regulowane przez TSCA?
Po uchwaleniu ustawy, EPA uzyskała możliwość pozyskiwania informacji o wszystkich nowych i istniejących substancjach chemicznych poprzez wymóg notyfikacji do EPA przez producentów i importerów przed wprowadzeniem do użycia nowych substancji chemicznych lub nowych zastosowań istniejących substancji. Na podstawie tych informacji EPA może ograniczyć lub regulować dane substancje w razie potrzeby. Z biegiem lat Kongres USA wprowadził kolejne poprawki do pierwotnej ustawy, nazwane „Tytułami”. Obecnie obowiązuje sześć tytułów TSCA:
- Tytuł I – Kontrola substancji toksycznych
- Tytuł II – Awaryjne reagowanie na zagrożenia azbestem
- Tytuł III – Ograniczanie stężenia radonu w pomieszczeniach
- Tytuł IV – Ograniczanie narażenia na ołów
- Tytuł V – Zdrowe, wysokowydajne szkoły
- Tytuł VI – Normy dotyczące formaldehydu dla produktów z drewna kompozytowego
Na mocy TSCA, EPA jest upoważniona do gromadzenia kluczowych informacji o ryzyku chemicznym od przetwórców i producentów oraz zobowiązuje firmy do analizy i raportowania substancji/mieszanin chemicznych pod kątem toksyczności. EPA ma również prawo do kontroli większości mieszanin chemicznych przed rozpoczęciem produkcji i może zapobiegać zagrożeniom dla zdrowia publicznego i środowiska poprzez regulowanie produkcji szkodliwych substancji.
Sześć substancji chemicznych jest traktowanych przez TSCA ze szczególną uwagą: PCB, azbest, radon, ołów, rtęć i formaldehyd.
Włączenie sekcji 6(h) do TSCA
W 2016 roku, ustawa Frank R. Lautenberg Chemical Safety for the 21st Century Act nadała sekcji 6(h) TSCA uprawnienia do ochrony przed trwałymi, akumulującymi się w środowisku i toksycznymi (PBT, Persistent, Bioaccumulative, and Toxic) substancjami w artykułach. Obecnie obejmuje ona następujące pięć substancji:
- PIP (3:1)
- DecaBDE
- PCTP
- 2,4,6-TTBP
- HCBD
Substancje te kumulują się w środowisku z upływem czasu, co może skutkować potencjalnym ryzykiem dla różnych grup, w tym ogółu społeczeństwa, konsumentów oraz użytkowników komercyjnych, jak również szczególnie wrażliwych populacji. Warto podkreślić, że istnieje WIELE innych PBT (PBT znajdują się również na listach REACH i MDR), a powyższe to pierwszych 5 dodanych do wykazu. Z wyjątkiem PIP (3:1), który zacznie obowiązywać od października 2024 roku, pozostałe substancje objęto przepisami w 2021 roku.
Jakie substancje są wyłączone spod TSCA?
Zgodnie z przepisami TSCA, poniższe osiem kategorii materiałów/substancji chemicznych zasadniczo jest zwolnionych z regulacji:
- Pestycydy
- Tytoń
- Określone materiały jądrowe
- Broń palna i amunicja
- Żywność
- Dodatki do żywności
- Leki
- Kosmetyki
Chociaż te materiały mogą być wyłączone spod TSCA, wiele z nich podlega regulacjom w ramach innych federalnych programów.
Jak EPA ocenia istniejące substancje chemiczne na podstawie TSCA
EPA jest odpowiedzialna za analizowanie informacji o substancjach chemicznych w celu określenia, czy substancja stwarza ryzyko dla zdrowia ludzi lub środowiska. Substancje toksyczne, które stanowią takie zagrożenie, mogą być zakazane lub ograniczone przez EPA.
W pierwszej kolejności substancja chemiczna jest klasyfikowana pod kątem ryzyka jako substancja wysokiego lub niskiego priorytetu. Substancje o niskim priorytecie nie wymagają dalszej oceny ryzyka na danym etapie.
Drugim etapem procesu jest właściwa ocena ryzyka danej substancji. EPA ocenia substancję według następujących metod:
- dokument zakresu, który dostarcza opinii publicznej informacje o zakresie i celu oceny ryzyka
- ocena zagrożenia, ekspozycji oraz charakterystyka ryzyka wspierająca wnioski dotyczące ryzyka
- decyzja dotycząca ryzyka, wskazująca czy dana substancja stwarza nieuzasadnione ryzyko dla zdrowia lub środowiska w warunkach jej stosowania
Trzeci, ostatni etap procesu to zarządzanie ryzykiem, w którym EPA, wykorzystując uprawnienia wynikające z TSCA, nakłada ograniczenia mające na celu wyeliminowanie nieuzasadnionego ryzyka dla społeczeństwa i/lub środowiska. Podstawowe narzędzia zarządzania ryzykiem według TSCA obejmują m.in.:
- Etykietowanie
- Prowadzenie dokumentacji
- Wymogi dotyczące powiadomień
- Działania ograniczające narażenie ludzi lub środowiska
- Zakaz stosowania danej substancji
- Lub zakaz niektórych zastosowań
TSCA sekcja 8: nowy nacisk na PFAS
Sekcja 8 ustawy TSCA skupia się na obowiązkach gromadzenia informacji, monitorowania i raportowania dotyczących substancji chemicznych i ich mieszanin. Nadaje ona Environmental Protection Agency (EPA) upoważnienie, aby wymagać od producentów, przetwórców i dystrybutorów prowadzenia dokumentacji oraz składania raportów, które pomagają ocenić wpływ tych substancji na zdrowie lub środowisko. Obecnie obowiązuje wezwanie do zgłaszania informacji w ramach Sekcji 8(a)(7) dotyczącej PFAS.
Szczegółowa inwentaryzacja wszystkich substancji chemicznych produkowanych, przetwarzanych lub importowanych do USA jest dostępna do pobrania na stronie EPA tutaj.
Zgodność obiektów federalnych z TSCA
Działalność obiektów federalnych zazwyczaj obejmuje zarządzanie substancjami toksycznymi regulowanymi przez TSCA i – w przeciwieństwie do innych przepisów – nie są one wyłączone spod tej ustawy. Obiekty z przestarzałym sprzętem elektrycznym, takim jak kondensatory, stateczniki fluorescencyjne i transformatory, często zawierają substancje chemiczne takie jak PCB, regulowane przez TSCA. Obiekty te muszą przestrzegać wymogów TSCA, by zapewnić bezpieczne praktyki zarządzania substancjami chemicznymi.
Na mocy TSCA, wymagania dla obiektów federalnych są zróżnicowane – od podstawowych obowiązków sprawozdawczych i prowadzenia dokumentacji, po szczególne wymogi dotyczące azbestu, ołowiu i radonu.