Proces autoryzacji REACH

Proces autoryzacji REACH rozpoczyna się, gdy państwo członkowskie lub ECHA, na wniosek Komisji, proponuje oznaczenie substancji jako SVHC (substancja wzbudzająca szczególnie duże obawy).

Ladan Judge

2 min czytania
Proces autoryzacji REACH

REACH to rozporządzenie Unii Europejskiej (UE) przyjęte w celu ochrony zdrowia ludzi oraz środowiska przed ryzykiem związanym z chemikaliami. REACH promuje także stosowanie alternatywnych metod badań w celu ograniczenia testów na zwierzętach. 

Reach Compliance Report

Proces autoryzacji REACH rozpoczyna się, gdy państwo członkowskie lub ECHA (Europejska Agencja Chemikaliów), na wniosek Komisji, proponuje, aby dana substancja została zidentyfikowana jako SVHC (Substance of Very High Concern – substancja wzbudzająca szczególne obawy). 

Zwykle obejmuje to:

  • Substancje rakotwórcze, mutagenne lub działające szkodliwie na rozrodczość (CMR) kategorii 1A lub 1B zgodnie z rozporządzeniem CLP.
  • Substancje trwałe, biokumulatywne i toksyczne (PBT) lub bardzo trwałe i bardzo biokumulatywne (vPvB) zgodnie z załącznikiem XIII do REACH.
  • Inne substancje oceniane indywidualnie, które budzą podobny poziom obaw jak substancje CMR lub PBT/vPvB.

Proces identyfikacji SVHC obejmuje 45-dniowe konsultacje oraz następujące etapy.

Zamiar zaproponowania zakwalifikowania substancji jako SVHC jest publikowany w rejestrze zamiarów przed złożeniem wniosku, aby poinformować zainteresowane strony o planowanym zgłoszeniu. 

Wniosek przygotowywany jest według załącznika XV do REACH i zawiera:

  • Dane i uzasadnienie identyfikacji substancji jako SVHC.
  • Informacje o zastosowaniach substancji oraz możliwych alternatywach.

Po publikacji wniosku zainteresowane strony mogą zgłaszać uwagi lub dostarczać dodatkowe informacje w trakcie 45-dniowych konsultacji. Uwagi mogą dotyczyć właściwości substancji, jej zastosowań oraz dostępnych alternatyw.

Jeśli nie zgłoszono uwag ani zastrzeżeń, substancja jest bezpośrednio wpisywana na listę kandydacką. Jeżeli pojawią się uwagi, są one analizowane, a jeśli komisja osiągnie jednomyślność, substancja zostaje dodana do listy kandydackiej. W przypadku braku jednomyślnej decyzji sprawa jest przekazywana Komisji Europejskiej do dalszej analizy. 

Po zidentyfikowaniu substancji jako SVHC trafia ona na listę kandydacką, co oznacza, że dostawcy są zobowiązani zapewnić dla każdej takiej substancji:

  • Kartę charakterystyki substancji niebezpiecznej
  • Informacje dotyczące bezpiecznego użytkowania 
  • Odpowiedź na zapytania konsumentów w terminie 45 dni. 
  • Poinformowanie ECHA, jeśli wyrób zawiera SVHC w ilości powyżej jednej tony na producenta/importera rocznie lub jeśli stężenie substancji przekracza 0,1% (w/w).