De Registratie, Evaluatie, Autorisatie en Restrictie van Chemische stoffen (REACH) is een veiligheidsverordening van de Europese Unie voor het beheer van chemische stoffen in producten die binnen de EU worden vervaardigd, verkocht en geïmporteerd. Het kader is van kracht sinds 1 juni 2007 en is sindsdien diverse malen aangepast, onder meer door jaarlijkse uitbreidingen van de lijst van Zeer Zorgwekkende Stoffen (SVHC, Substances of Very High Concern). Zoals de naam aangeeft, steunt REACH op vier hoofdprincipes: registratie, evaluatie, restrictie en autorisatie. Ten eerste vereist deze regelgeving dat EU-fabrikanten en -importeurs chemische stoffen registreren bij het Europees Agentschap voor Chemische stoffen (ECHA), de instantie die REACH beheert. Ten tweede schrijft de verordening voor dat ECHA periodiek alle geregistreerde chemische dossiers beoordeelt, bekend als compliancecontroles. Tot slot beperkt REACH het gebruik van stoffen die gevaarlijk zijn voor de volksgezondheid, bioaccumulatief zijn of persistent zijn in het milieu. Chemische stoffen die op deze wijze beperkt zijn, mogen alleen met speciale autorisatie van ECHA worden toegepast.
Hoewel REACH het gebruik van chemische stoffen binnen de EU op diverse manieren reguleert, is het registratieproces de belangrijkste pijler. Bedrijven die op jaarbasis meer dan één metrische ton aan chemische stoffen binnen de EU produceren, verkopen of importeren, zijn verplicht deze stoffen via REACH te registreren. Voor registratie dienen organisaties een dossier samen te stellen en in te dienen, met daarin uiteenlopende relevante informatie over de stof. Sinds de invoering van REACH in 2007 hebben duizenden bedrijven meer dan 20.000 stoffen bij ECHA geregistreerd.
ECHA hanteert het principe 'één stof, één registratie.' Dit betekent dat fabrikanten en importeurs die wettelijk verplicht zijn een dossier over dezelfde stof in te dienen, dit gezamenlijk moeten doen. Zo wordt voorkomen dat dubbele dossiers voor dezelfde stoffen in de ECHA-database terechtkomen. Alle registraties en bijbehorende dossiers worden via de ECHA-website ingediend. Dit gezamenlijk indieningsmodel houdt de database overzichtelijk en zorgt ervoor dat toezichthouders telkens een compleet beeld van een stof krijgen in plaats van gefragmenteerde dossiers van afzonderlijke bedrijven.
Naast het opleggen van rapportageverplichtingen aan bedrijven die chemische stoffen produceren of importeren in de EU, kent REACH een systematische procedure om gevaarlijke stoffen te identificeren en het gebruik ervan te beperken in de 27 EU-lidstaten. Het juridische kader biedt zowel ECHA als de lidstaten de mogelijkheid om te adviseren specifieke stoffen toe te voegen aan de lijst van Zeer Zorgwekkende Stoffen (SVHC, ook wel Kandidatenlijst), mits deze voldoen aan criteria uit de oorspronkelijke REACH-wetgeving. Per november 2024 omvat de REACH-Kandidatenlijst 242 stoffen. Een chemische stof kan als SVHC worden aangewezen indien aan een van de volgende criteria voldaan is:
Uitbreidingen van de Kandidatenlijst starten met een voorstel van een EU-lidstaat of ECHA zelf om een nieuwe stof wettelijk als SVHC te erkennen. Na indiening en publicatie van het voorstel in het ECHA-register 'Registry of SVHC intentions until outcome' hebben belanghebbenden 45 dagen de tijd om opmerkingen te maken over de stof, haar toepassingen en de voorgenomen restrictie. Deze openbare reacties worden geëvalueerd door het Member State Committee (MSC) van ECHA, dat uiteindelijk beslist over opname van de stof in de Kandidatenlijst. Zodra een stof officieel als SVHC wordt erkend, wordt deze opgenomen in de ECHA-Kandidatenlijst. Daarna zijn leveranciers die besluiten de stof te blijven gebruiken wettelijk verplicht aan een aantal eisen te voldoen:
Hoewel REACH en de Restriction of Hazardous Substances (RoHS) beide milieuregels zijn van de EU, houden de gelijkenissen daarbij grotendeels op. REACH is een complex, veelzijdig richtsnoer dat rapportageverplichtingen aan bedrijven oplegt, een uitgebreide lijst van gevaarlijke stoffen bijhoudt en het gebruik van specifieke chemicaliën beperkt via de autorisatielijst. RoHS is veel directer en overzichtelijker. De originele wet, die in 2006 van kracht werd, beperkt het gebruik van zes stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (EEE) in alle EU-lidstaten. In 2011 volgde Richtlijn 2011/65/EU, oftewel 'RoHS 2', waarmee ook vier extra stoffen onder dezelfde beperking vielen voor alle EEE.
| Attribuut | REACH | RoHS |
|---|---|---|
| Reikwijdte | Brede chemische veiligheidsregelgeving voor alle producten | Beperkt stoffen in elektrische en elektronische apparatuur (EEE) |
| Mechanisme | Registratie, evaluatie, beperking en autorisatie | Directe beperking van genoemde stoffen |
| Gedekte stoffen | 20.000+ geregistreerd; 242 op de SVHC-kandidatenlijst (nov 2024) | Zes stoffen (oorspronkelijk); vier toegevoegd bij RoHS 2 |
| In werking | In werking getreden op 1 juni 2007 | Oorspronkelijke RoHS in 2006; RoHS 2 (Richtlijn 2011/65/EU) in 2011 |
| Beheerd door | European Chemicals Agency (ECHA) | EU-lidstaten |
ECHA werkt de Kandidatenlijst normaal gesproken twee keer per jaar bij; meestal worden er over een kalenderjaar meerdere nieuwe stoffen toegevoegd. In 2024 besloot het agentschap om zeven nieuwe chemicaliën aan te wijzen als SVHC. Deze stoffen worden gebruikt in uiteenlopende toepassingen, van coatings en lijmen tot elektronische componenten en weekmakers. Fabrikanten, importeurs en andere leveranciers die een van deze stoffen binnen de EU distribueren, moeten nu voldoen aan de ECHA-vereisten voor het gebruik van Zeer Zorgwekkende Stoffen.
De toonaangevende milieuwetgeving van Turkije, officieel genaamd KKDIK maar vaak 'Turkey REACH' genoemd, is opgesteld om chemicaliën te beheren en vereist registratie door fabrikanten en importeurs die in Turkije actief zijn. KKDIK is in 2017 ingevoerd door het Turkse Ministerie van Milieu, Stedelijke Ontwikkeling en Klimaatverandering. Hoewel de sluitingsdatum voor registratie oorspronkelijk vastgesteld was op 31 december 2023, is deze door de overheid met meerdere jaren verlengd. Vanaf eind 2024 wordt KKDIK gefaseerd ingevoerd met deadlines voor bedrijven in scope in 2026, 2028 en 2030. Hoewel de REACH-richtlijn van de EU en KKDIK diverse overeenkomsten hebben, is er één belangrijk verschil waar bedrijven op moeten letten: anders dan bij de EU moet elke registratie voor chemische stoffen onder de Turkse wet worden goedgekeurd door een gekwalificeerd expert.
REACH-compliance is essentieel op stuklijstniveau: één SVHC boven de drempel in een component kan een complete assemblage niet-conform maken. De softwareoplossing van Z2Data stelt u in staat om het ontwerp, de supply chain en duurzaamheid van uw producten te beheren op het gebied van REACH, RoHS en verwante regelgeving. Gebaseerd op een uitgebreide componentendatabase en ondersteund door volledige materiaalverklaringen, biedt Z2Data teams direct inzicht in welke onderdelen SVHC's bevatten, welke veilig zijn en welke onderdelen als eerste aandacht behoeven.
Gebruikers uploaden hun stuklijst(en) direct naar het Z2Data-platform
Onderdelen in de stuklijst (BOM) worden gematcht met REACH- en SVHC-documentatie in Z2Data
Zie direct welke onderdelen SVHC’s bevatten, welke onderdelen vrij zijn en welke aandacht vereisen
Upload uw eigen documenten of coördineer met Z2Data om leveranciers te benaderen
Z2Data volgt REACH-SVHC’s over uw volledige stuklijst (BOM) met volledige materiaaldeclaraties en markeert ieder onderdeel met een kandidaatlijststof boven de drempelwaarde. Teams zien compliant, niet-compliant en risicovolle onderdelen in één overzicht, ondersteund door brondocumentatie.
Get a Demo