Spotlight:
- Hoe is het containertekort ontstaan?
- Een veelzijdig vraagstuk dat in China begon
- Hogere vrachttarieven voor elektronica en goederen?
- Hoe tekorten en beperkte beschikbaarheid van onderdelen te beperken
Wall Street-shorts, componententekorten en nu tekorten aan zeecontainers. 2021 is begonnen en staat niet bepaald tekort aan tekorten.
Alles begint bij China.
En een containertekort in China raakt de elektronicatoeleveringsketen doordat het leidt tot minder export, hogere prijzen en langere vertragingen voor de elektronicaonderdelenindustrie. Mocht u nog twijfelen of het tekort invloed heeft op de elektronica-industrie, bekijk dan de onderstaande grafiek. China heeft een elektronicamarkt die net zo groot is als de volgende negen leidende landen samen.
Met de stijgende prijzen van goederen en vertraagde zendingen uit de polariserende economische grootmacht zoeken experts naar de kern van het probleem. En, net als bij vrijwel alle andere problemen in deze uitdagende tijden, is het tekort aan containers ontstaan door het ongelijkmatig economisch herstel wereldwijd als gevolg van de pandemie en andere—allemaal aan COVID gerelateerde—factoren.
Oorzaken van het tekort aan zeecontainers
Oponthoud en vertragingen bij het lossen zijn één oorzaak van het tekort aan containers. Wereldwijd zijn havens in maart 2020 begonnen zendingen tot wel twee weken in quarantaine te plaatsen. Het gevolg hiervan is dat miljoenen tonnen aan containers twee weken ongebruikt blijven, terwijl ze normaliter gelost, opnieuw beladen en op doorreis gezet zouden worden.
Een andere oorzaak is dat China meer exporteert dan het importeert. Hoewel dat slechts een feit lijkt, is het van cruciaal belang om één reden: de Chinese economie heeft zich veel sneller hersteld van de pandemie dan bijvoorbeeld de VS en Europa. Door het trage mondiale herstel blijven containers steken in landen die niet China heten. Voor elke container die terugkeert naar China, vertrekken er drie. Het toch al aanzienlijke overschot aan goederen in China neemt toe omdat er te weinig containers zijn om deze uit te voeren.
De impact van het containertekort op de elektronicatoeleveringsketen is uiteindelijk het gevolg van verminderde luchtvaartcapaciteit. Veel sleutelcomponenten die gewoonlijk door de lucht worden vervoerd, gaan nu per schip door de sterke daling van het internationale vliegverkeer. Luchtvrachtbedrijven maken graag gebruik van de overcapaciteit in het ruim van passagiersvluchten om onderdelen en producten te versturen. Door de pandemie vinden passagiersvluchten plaats op een veel lager frequentie.
Extra vraag naar containers vanuit grote elektronicabedrijven die normaliter op luchtvracht vertrouwen—zoals Apple—wakkert de situatie verder aan.
Vrachttarieven stijgen door aanhoudend containertekort
Van 2019 tot 2020 stegen de spotvrachttarieven met 264% van Azië naar Noord-Europa, terwijl de tarieven van Azië naar de VS met 145% toenamen. Ten opzichte van november 2020 zijn de zeevrachttarieven vanuit Azië naar Noord-Europa bijna verviervoudigd.
En mocht u het niet weten: een spotrate voor vracht is het tarief dat door een vervoerder direct wordt aangeboden om een lading van punt A naar B te vervoeren. Spotrates zijn zo sterk gestegen omdat ze gewoonlijk worden ingezet wanneer een vervoerder overtollige lading heeft die buiten contract om vervoerd moet worden. Door het huidige tekort aan containers hebben veel vervoerders juist overtollige lading die op vervoer wacht. Vandaar de stijging van de spotrates—vooral van Azië naar Europa.
:quality(85))
Sommige experts verwachten zelfs dat vrachtkosten van 2021 naar 2022 bijna kunnen verdubbelen.
Een andere oorzaak van de toenemende tarieven ligt in de agressieve strategie van China om lege containers terug te halen. Dit maakt het voor Amerikaanse en Europese exporteurs moeilijk om containers te verzamelen voor eigen gebruik.
In de tweede helft van 2020 was er een omgekeerde stijging in containervolumes van 30%. Volgens de Container Availability Index (CAx) had een 40-voet-container een indexscore van 0,13 en hi-cube containers een score van 0,08. Ter illustratie: een CAx-score onder 0,5 wordt beschouwd als tekort. Ter verdere vergelijking: de CAx-scores in het eerste kwartaal van 2020 lagen respectievelijk 75% en 83% hoger.
Impact beperken
Electronics sourcing voorspelde in december 2020 dat veel elektronische componenten in 2021 moeilijk verkrijgbaar zouden zijn. Multilayer keramische condensatoren, power MOSFETs en chipweerstanden zouden allemaal te maken krijgen met tekorten. Wat men echter niet voorspelde, was dat het vervoer van deze componenten eveneens een uitdaging zou worden.
Maar met Z2Data's Part Risk Manager kunnen bedrijven levertijden inzichtelijk maken en beheren, prijzen vergelijken en alternatieve componenten vinden die qua vorm, pasvorm en functie overeenkomen met een niet-beschikbaar component.
Laten we een praktijkvoorbeeld nemen.
Bijvoorbeeld een multilayer keramische condensator die veelvuldig wordt gebruikt in de telecom-, medische, luchtvaart- en militaire sectoren, en die nu nauwelijks beschikbaar is.
:quality(85))
Maar van daaruit kunnen bedrijven naar een scherm gaan waar alle cross-componenten van het onderdeel worden getoond. Elke cross krijgt een drop-in rating op een schaal van A tot C. Een drop-in grade A betekent dat het component overeenkomt met het origineel qua vorm, pasvorm en functie, met slechts minimale parametrische verschillen. Binnen de tool kunnen bedrijven filteren op drop-in grades om het aantal crosses te beperken en gericht te zoeken naar de ideale cross voor het originele component.
:quality(85))
Met de ideale crosses getoond kunnen bedrijven voor elk ervan de prijs, levertijd, geautoriseerde verkopers, partscores, verpakking, parametrische verschillen en meer bekijken en vergelijken.
:quality(85))
In een periode van tekorten en beperkte beschikbaarheid is het voor bedrijven cruciaal om een zo breed mogelijk scala aan opties te verzamelen. Part Risk Manager biedt deze opties.