Przegląd regulacji RoHS na świecie: podział według krajów

Być może znają Państwo unijne RoHS. Ale co z RoHS w Chinach, Islandii czy na Ukrainie? W tym artykule przedstawiamy wszystkie te regulacje, omawiając ich podobieństwa i różnice.

Kelsey Brown

6 min czytania
Przegląd regulacji RoHS na świecie: podział według krajów

Czym jest RoHS? 

RoHS (Restriction of Hazardous Substances, czyli Ograniczenie Użycia Substancji Niebezpiecznych) to dyrektywa wdrożona przez Unię Europejską w celu regulowania stosowania określonych niebezpiecznych materiałów w produktach elektrycznych i elektronicznych. Ustanowiona 1 lipca 2006 roku, jej głównym celem jest ograniczenie ryzyka dla środowiska i zdrowia związanego z utylizacją sprzętu elektronicznego poprzez zakaz stosowania niektórych toksycznych substancji. Pierwotna dyrektywa RoHS, znana także jako Dyrektywa 2002/95/WE, weszła w życie w 2006 roku. Ogranicza stosowanie następujących sześciu niebezpiecznych substancji:

1. Ołów (Pb)

2. Rtęć (Hg)

3. Kadm (Cd)

4. Chrom sześciowartościowy (Cr VI)

5. Polibromowane bifenyle (PBB)

6. Polibromowane etery difenylowe (PBDE)

Dyrektywa została zrewidowana i zaktualizowana w 2011 roku, co zaowocowało powstaniem RoHS 2 (Dyrektywa 2011/65/UE), która wprowadziła dodatkowe regulacje i rozszerzyła zakres pierwotnej dyrektywy. RoHS 2 wprowadziła również oznakowanie CE, potwierdzające zgodność z wymaganiami RoHS. Kolejna aktualizacja, znana jako RoHS 2.1 lub niekiedy RoHS 3—a oficjalnie Dyrektywa 2015/863—weszła w życie 22 lipca 2019 roku i dodała cztery kolejne substancje objęte ograniczeniem:

7. Ftalan bis(2-etyloheksylu) (DEHP)

8. Ftalan butylobenzylu (BBP)

9. Ftalan dibutylu (DBP)

10. Ftalan diizobutylu (DIBP)

Jakie produkty podlegają RoHS?

RoHS obejmuje szerokie spektrum sprzętu elektronicznego i elektrycznego, w tym sprzęt gospodarstwa domowego, urządzenia IT i telekomunikacyjne, elektronikę konsumencką, oświetlenie, narzędzia elektryczne i wiele innych. Zakres RoHS obejmuje zarówno branże warte miliardy dolarów, jak: komputery, urządzenia kuchenne, gry wideo, jak i te, które nie zawsze kojarzą się z elektroniką, w tym wyroby medyczne, e-papierosy czy inteligentne bieżnie. Zgodność z RoHS gwarantuje, że produkty te są bezpieczne w użytkowaniu i przyjazne dla środowiska po zakończeniu cyklu życia. 

Nie tylko UE: rozpowszechnienie RoHS na świecie

Od czasu wprowadzenia RoHS w Unii Europejskiej, wiele krajów spoza Europy przyjęło podobne regulacje do unijnej dyrektywy RoHS. Cel? Ograniczenie stosowania substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym w celu ochrony własnego środowiska. Choć przepisy zwykle są zbliżone do unijnych, często występują drobne różnice w zakresie, zamkniętym katalogu substancji oraz mechanizmach egzekwowania.

Lista regulacji RoHS na świecie

Oto kompleksowa lista krajów posiadających własną wersję dyrektywy RoHS (według kolejności alfabetycznej): 

Australia

  • Nazwa: Australian Hazardous Substances in Electrical and Electronic Equipment
  • Opis: Australia stosuje wytyczne zbliżone do unijnej dyrektywy RoHS, jednak ogólnokrajowe regulacje są jeszcze w trakcie opracowywania.
  • Zakres: Obejmuje wybrane kategorie sprzętu elektronicznego i elektrycznego.

Brazylia

  • Nazwa: ABNT NBR IEC 63000
  • Opis: Obecnie projekt przepisów, który zyskał na znaczeniu pod obecną administracją.
  • Zakres: Zgodny z inicjatywami zawartymi w pierwotnej unijnej dyrektywie RoHS.

Chiny

  • Nazwa: China RoHS (Administrative Measure on the Control of Pollution Caused by Electronic Information Products)
  • Opis: Zawiera wymogi oznakowania produktów elektronicznych zawierających jedną z sześciu substancji niebezpiecznych podobnie jak unijna dyrektywa RoHS: ołów, rtęć, kadm, chrom sześciowartościowy, PBB, PBDE.
  • Zakres: Początkowo China RoHS dotyczyła tylko produktów elektronicznych do przetwarzania informacji (EIP), ale obecnie obejmuje większość urządzeń elektrycznych i elektronicznych.

Eurazjatycka Unia Gospodarcza (EUG)

  • Nazwa: Technical Regulation TR CU 037/2016
  • Opis: Państwa członkowskie EUG: Armenia, Białoruś, Kazachstan, Kirgistan i Rosja przyjęły dyrektywę zbliżoną do najnowszej wersji unijnej dyrektywy RoHS.
  • Zakres: Regulacja ta odpowiada kategoriom EEE według UE.

Islandia

  • Nazwa: RoHS
  • Opis: Choć Islandia nie jest członkiem UE, przyjęła dyrektywę RoHS jako kraj Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).
  • Zakres: Stosuje bezpośrednio wymogi dyrektywy RoHS UE. 

Indie

  • Nazwa: E-Waste Management Rules
  • Opis: Ogranicza stosowanie ołowiu, rtęci, kadmu, chromu sześciowartościowego, PBB i PBDE.
  • Zakres: Obejmuje ograniczenia podobne do RoHS w zakresie substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Japonia

  • Nazwa: J-MOSS (Japanese Industrial Standard for the Marking of Specific Chemical Substances)
  • Opis: J-MOSS koncentruje się na oznaczaniu i identyfikacji produktów elektronicznych, które zawierają określone substancje niebezpieczne.
  • Zakres: Ma zastosowanie głównie do sprzętu AGD i urządzeń IT.

Liechtenstein

  • Nazwa: EU RoHS
  • Opis: Mimo że kraj nie jest członkiem UE, stosuje dyrektywę RoHS zgodnie z przynależnością do Europejskiego Obszaru Gospodarczego (EOG).
  • Zakres: W pełni wdrażana dyrektywa RoHS UE.

Norwegia

  • Nazwa: Prohibition on Certain Hazardous Substances in Consumer Products (PoHS)
  • Opis: Ogranicza stosowanie ołowiu na niższym poziomie niż unijna RoHS, a także dodatkowe substancje, takie jak PCP, PFOA oraz MCCP.
  • Zakres: Obejmuje szeroką gamę produktów konsumenckich, a nie tylko EEE.

Singapur

  • Nazwa: SG-RoHS
  • Opis: Zakazuje tych samych sześciu substancji co unijna RoHS.
  • Zakres: Regulacja dotyczy dość wąsko określonych kategorii elektroniki, w tym urządzeń komunikacyjnych i sprzętu AGD.

Korea Południowa

  • Nazwa: Korea RoHS (Act for Resource Recycling of Electrical and Electronic Equipment and Vehicles)
  • Opis: Korea RoHS obejmuje ograniczenia dotyczące ołowiu, rtęci, kadmu, chromu sześciowartościowego, PBB i PBDE.
  • Zakres: Podobnie jak unijna RoHS, regulacja ogranicza stosowanie substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Tajwan

  • Nazwa: Restricted Chemical Substances in Electrical and Electronic Equipment
  • Opis: Odzwierciedla oryginalną dyrektywę RoHS w zakresie sześciu substancji, z wymogami oznakowania.
  • Zakres: Dotyczy podobnych kategorii jak RoHS UE, z dodatkowymi wymaganiami dotyczącymi napięcia.

Turcja

  • Nazwa: Turkey RoHS
  • Opis: Bardzo zbliżona do unijnej dyrektywy RoHS, obejmując te same substancje.
  • Zakres: Tak jak w UE, regulacja kontroluje stosowanie substancji niebezpiecznych w sprzęcie elektrycznym i elektronicznym.

Ukraina

  • Nazwa: Dekret nr 139
  • Opis: Ustawodawstwo podobne do najnowszej wersji dyrektywy RoHS UE, obejmujące 10 substancji.
  • Zakres: Wdraża 11 kategorii EEE oraz wyjątki według UE.

Zjednoczone Emiraty Arabskie

  • Nazwa: UAE RoHS
  • Opis: Wymagane są deklaracje, dokumentacja techniczna i certyfikaty dla wszystkich 10 substancji objętych ograniczeniem.
  • Zakres: Zgodny z RoHS UE dla produktów elektrycznych i elektronicznych.

Wielka Brytania

  • Nazwa: UK RoHS
  • Opis: Wielka Brytania przyjęła dyrektywę RoHS podczas okresu przejściowego związanego z Brexitem.
  • Zakres: Jedyną zmianą względem UE jest wymóg oznakowania produktów – zamiast CE stosowane jest UKCA.

Stany Zjednoczone (Kalifornia)

  • Nazwa: California RoHS
  • Opis: Przepisy Kalifornii RoHS, ustanowione na mocy Electronic Waste Recycling Act z 2003 roku, ograniczają stosowanie ołowiu, rtęci, kadmu i chromu sześciowartościowego w wybranych urządzeniach elektronicznych sprzedawanych na terenie stanu.
  • Zakres: Początkowo przepisy dotyczyły wyświetlaczy wideo, jednak podejmowane są działania mające na celu rozszerzenie regulacji na większość elektroniki zgodnie z podejściem UE.

Wietnam

  • Nazwa: Circular 30/2011/TT-BCT
  • Opis: Ogranicza stosowanie sześciu substancji ujętych w oryginalnej dyrektywie RoHS UE.
  • Zakres: Dotyczy wybranych kategorii sprzętu elektrycznego i elektronicznego (EEE).

Kluczowe podobieństwa

Podstawową cechą wspólną wszystkich rozporządzeń inspirowanych unijną dyrektywą RoHS jest to, że niemal wszystkie ograniczają te same pierwotne sześć substancji co UE (ołów, rtęć, kadm, chrom sześciowartościowy, PBB i PBDE). Zazwyczaj mają one również zastosowanie do szerokiej gamy sprzętu elektrycznego i elektronicznego, w tym sprzętu AGD, urządzeń IT, elektroniki konsumenckiej i oświetlenia. Bez względu na szczegółowe różnice, wszystkie te przepisy mają na celu zmniejszenie ryzyka dla środowiska i zdrowia związanego z obecnością substancji niebezpiecznych w odpadach elektronicznych.

Kluczowe różnice

Główne różnice zależą od poszczególnych rządów lub organów regulacyjnych, ponieważ każde z nich działa w ramach własnych uwarunkowań. Najistotniejsze różnice dotyczą sposobu egzekwowania zgodności: wymogów testowania, procesów certyfikacji oraz sankcji. W niektórych krajach mogą też obowiązywać inne substancje lub odmienne limity ich zawartości, wynikające ze specyfiki lokalnych badań i warunków geograficznych. Krajowe ustawodawstwa mogą także różnić się harmonogramem i etapami wdrożenia, zwłaszcza w gospodarkach wschodzących.

Ogólnie rzecz biorąc, choć detale mogą się różnić, światowym trendem jest dążenie do harmonizacji przepisów z unijną dyrektywą RoHS, aby zapewnić bezpieczniejsze i bardziej przyjazne środowisku produkty elektroniczne. Chociaż bezpieczeństwo produktu jest kluczowe, wdrożenie tych regulacji pomaga również ułatwić handel z Unią Europejską, będącą jednym z największych rynków światowych. Uzyskanie spójności przepisów ogranicza dodatkową złożoność i koszty związane z koniecznością spełniania różnych wymagań na poszczególnych rynkach, jednocześnie umożliwiając uczciwą konkurencję dla globalnych producentów. Dodatkowo, UE często wyznacza trendy w polityce środowiskowej na całym świecie; powielanie jej doświadczeń, badań oraz ram prawnych pozwala innym krajom oszczędzać czas i zasoby niezbędne do sprawnego wdrożenia i późniejszej realizacji.