:quality(85))
Hoofdpunten van het artikel:
- In een uitgebreid gesprek zet Warren de drie meest urgente risico’s uiteen: tariefonzekerheid, naleving van regelgeving en afhankelijkheid van kritieke mineralen.
- Tarieven gaan om veel meer dan enkel de prijs—zij werken door in leveranciersnetwerken op manieren die lastig te voorspellen zijn. De manieren vinden om deze bredere effecten aan te pakken bepaalt het verschil tussen overleven en duurzaam succes.
- Warren merkt op dat Amerikaanse bedrijven traag zijn met de voorbereiding op regelgeving zoals de CSRD, de CSDDD en de EUDR, vaak met een afwachtende houding in de hoop op uitstel of versoepeling.
- Het derde risico dat Warren benoemt is wat hij “mineralenonzekerheid” noemt—een verzamelterm voor geopolitieke risico’s verbonden aan kritieke grondstoffen.
Wanneer bedrijven aan supply chain-risico’s denken, stellen zij zich vaak natuurrampen, fabriekssluitingen of vertragingen in het transport voor. Maar volgens Matthew Warren, expert in wereldwijde supply chain-veerkracht, zijn de actuele bedreigingen voor bedrijven veel complexer—en veel verstorender.
In een uitgebreid gesprek onderscheidt Warren de drie meest urgente risico’s: tariefonzekerheid, naleving van regelgeving en afhankelijkheid van kritieke mineralen. Deze uitdagingen samen veranderen radicaal hoe bedrijven moeten denken over sourcing, productie en langetermijnstrategie.
:quality(85))
Tariefonzekerheid: “Het draait niet alleen om prijs”
Het eerste risico, legt Warren uit, is de onvoorspelbaarheid van tarieven.
“Als u niet weet hoeveel uw producten aan de grens gaan kosten, kunt u financieel niet nauwkeurig plannen,” zegt hij. “Die onzekerheid maakt het lastig om alternatieven te evalueren en veroorzaakt marktinstabiliteit die niet eenvoudig valt op te lossen.”
Dit gaat verder dan enkel hogere kosten bij de douane. Voor bedrijven die productie verschuiven van China naar Vietnam of India, kunnen plotselinge tariefwijzigingen in die landen hen “weer aan het begin zetten”. Zelfs het terughalen van productie naar de VS biedt geen simpele oplossing.
“U blijft immers tarieven betalen op alle toeleverende onderdelen, waarvan er veel uit China worden geïmporteerd,” merkt Warren op. “En zeker bij elektronica is de toeleveringsketen zo complex, dat de eindassemblage terughalen het probleem niet oplost.”
“U blijft immers tarieven betalen op alle toeleverende onderdelen, waarvan er veel uit China worden geïmporteerd,” merkt Warren op. “En zeker bij elektronica is de toeleveringsketen zo complex, dat de eindassemblage terughalen het probleem niet oplost.”
Voor bestuurders die reshoring als allesomvattende oplossing zien, waarschuwt Warren voor verrassingen. Tarieven gaan om veel meer dan enkel de zichtbare prijs—zij hebben een doorwerking in leveranciersnetwerken die moeilijk te voorzien is. Strategieën ontwikkelen om deze bredere impact aan te pakken is essentieel voor duurzaam succes, in plaats van enkel overleven.
Naleving van regelgeving: “Bedrijven beseffen hoeveel ze niet weten”
De tweede uitdaging komt voort uit een golf van nieuwe regelgeving, vooral in Europa. Warren wijst op kaders als de Corporate Sustainability Reporting Directive (CSRD), de Corporate Sustainability Due Diligence Directive (CSDDD) en de EU Deforestation Regulation (EUDR).
“Deze wetgeving kent lange voorbereidingstrajecten, en nu naderen we het einde van die periode—het is tijd voor implementatie,” licht hij toe. “Bedrijven realiseren zich dat er veel werk gedaan moet worden waar zij nooit eerder mee te maken hadden. Gegevensverzameling vindt plaats op een schaal die ongekend is.”
“Deze wetgeving kent lange voorbereidingstrajecten, en nu naderen we het einde van die periode—het is tijd voor implementatie,” licht hij toe. “Bedrijven realiseren zich dat er veel werk gedaan moet worden waar zij nooit eerder mee te maken hadden. Gegevensverzameling vindt plaats op een schaal die ongekend is.”
De uitdaging is niet enkel de omvang van de regelgeving—ook de complexiteit is groot. Amerikaanse bedrijven, merkt Warren op, zijn vaak traag met voorbereiden, in de veronderstelling dat Europese teams het meeste werk zouden doen. Andere bedrijven kiezen voor een afwachtende houding en hopen op uitstel of afzwakking.
Lees: 5 complianceveranderingen in 2025 die elke organisatie moet monitoren
“Er wordt een beetje op de automatische piloot gereageerd,” zegt Warren. “Ja, tijdlijnen zijn verschoven en de omvang is soms beperkt. Maar als de handhaving begint, is het menens, en ligt de bewijslast volledig bij de bedrijven.”
Hij wijst op de Uyghur Forced Labor Prevention Act (UFLPA) in de VS als voorbeeld. Hoewel recente inbeslagnames van niet-conforme consumentengoederen minder volop in het nieuws waren, verplicht de wet bedrijven onweerlegbaar aan te tonen dat hun toeleveringsketen vrij is van dwangarbeid—een enorme opgave, waarvoor geen “silver bullet” bestaat.
Afhankelijkheid van kritieke mineralen: “De sluiting bij Ford was het waarschuwingssignaal”
Het derde risico dat Warren benoemt is wat hij “mineralenonzekerheid” noemt, als afkorting voor het geopolitieke risico dat samenhangt met kritieke grondstoffen. China blijft de dominante leverancier van veel essentiële mineralen, van defensie tot medische apparaten en de automobielsector.
“De handelsoorlog tussen de VS en China kent periodes van pauze en wapenstilstand, maar in de praktijk zijn de tarieven hoog en beperkt China de toegang tot kritieke mineralen,” aldus Warren. “Dat vergroot de onzekerheid. We hebben al gevolgen gezien, zoals bij Ford, dat een fabriek moest sluiten omdat het niet aan de benodigde magneten kon komen.”
Voor bedrijven in de luchtvaart, automobielsector en consumentenelektronica is de boodschap duidelijk. “Als het ontbreken van mineralen ervoor kan zorgen dat Ford, een van de grootste fabrikanten ter wereld, geen auto’s kan produceren, is dat een waarschuwingssignaal voor iedereen,” zegt Warren.
Voor bedrijven in de luchtvaart, automobielsector en consumentenelektronica is de boodschap duidelijk. “Als het ontbreken van mineralen ervoor kan zorgen dat Ford, een van de grootste fabrikanten ter wereld, geen auto’s kan produceren, is dat een waarschuwingssignaal voor iedereen,” zegt Warren.
Voorraden aanleggen, producten herontwerpen om de afhankelijkheid van beperkte mineralen te verminderen, of alternatieve supply chains opbouwen zijn opties, maar ze nemen veel tijd, zijn duur en bieden geen garanties. Het is van belang te weten welke strategie in de situatie past—en flexibel te blijven inspelen op veranderingen.
Voorbereiden op wat komt
Hoe moeten bedrijven dan reageren? Voor Warren begint het met bewustzijn. “Als deze risico’s niet eens in beeld zijn, is dat het grootste probleem,” waarschuwt hij. Daarna moeten bedrijven investeren in datasystemen, complianceprocessen en langetermijndiversificatie van leveranciers.
“Er is geen oplossing met één druk op de knop,” benadrukt hij. “Maar er zijn strategieën die bedrijven kunnen helpen vooruit te kijken: door tariefexposure te begrijpen, toeleveringsketens in kaart te brengen voor naleving van regelgeving, of afhankelijkheid van unieke kritieke mineralen te verminderen.”
Wilt u meer weten over hoe deze dreigingen bedrijven beïnvloeden en hoe organisaties ze aanpakken? Schrijf u in voor het komende webinar, How to Build Winning SCRM Strategies for 2026 & Beyond, op 8 oktober 2025 om 10.00 uur PT (13.00 uur ET).
