:quality(85))
Wat is lifecyclemanagement?
Lifecyclemanagement is een term die wordt gebruikt om de strategische maatregelen te beschrijven die worden genomen om een product succesvol door zijn volledige levenscyclus te begeleiden. (Daarom wordt het ook vaak aangeduid als "productlifecyclemanagement".) Effectief lifecyclemanagement vereist deskundigheid en input van verschillende teams en bedrijfsonderdelen binnen een organisatie, zoals sales, marketing en productmanagement.
De fase waarin een product zich bevindt binnen zijn levenscyclus heeft grote gevolgen voor hoe de professionals in deze afdelingen hun verantwoordelijkheden uitvoeren. Als een bepaald product net op de markt is geïntroduceerd, zal het marketingteam bijvoorbeeld een reclamecampagne moeten ontwikkelen die een aanzienlijke hoeveelheid informatie aan het publiek en de doelconsumenten communiceert, waaronder wat het product doet, hoe het werkt en welke voordelen het potentiële klanten biedt. Meer volwassen producten met een langere, gevestigde staat van dienst op de markt hoeven daarentegen niet opnieuw te worden geïntroduceerd; de marketingcampagnes hiervoor zijn juist meer gericht op het onderscheiden van deze producten van concurrenten of het op een voordelige manier ontwikkelen van hun imago.
In het algemeen omvat lifecyclemanagement niet alleen het beoordelen van de fase waarin een product zich bevindt, maar ook het ondernemen van gerichte acties op basis van die beoordeling, en het laten meewegen ervan bij de ontwikkeling en verbetering van sales-, marketing- en positioneringsstrategieën.
Wat zijn de stadia van de productlevenscyclus?
Het begrijpen van een commercieel product aan de hand van afzonderlijke "levensfasen" bestaat al sinds het midden van de twintigste eeuw. In 1957 bracht het gerenommeerde reclamebureau Booz Allen Hamilton de theorie naar voren dat een productlevenscyclus bestaat uit vijf fasen: introductie, groei, volwassenheid, verzadiging en achteruitgang.
Introductie: Een product heeft de belangrijkste productontwikkelingsfasen doorlopen—including ideevorming, prototyping, testen en commercialisatie—en wordt geïntroduceerd op de markt.
Groei: Het product begint omzet te genereren, bouwt een klantenbestand op en draagt bij aan de inkomsten van het bedrijf. In deze fase kan het product een gestage of zelfs snelle toename in vraag ervaren, doordat marketing en mond-tot-mondreclame effect krijgen en het product een reputatie opbouwt binnen de doelgroep.
Volwassenheid: Deze fase wordt vaak beschouwd als de "hoogtijdagen" van het product. In de volwassenheidsfase heeft het product een stabiele klantenkring, genereert het consistente inkomsten voor fabrikant en distributeurs, en is het stevig gepositioneerd binnen de markt, mogelijk met een aanzienlijk marktaandeel. Over het algemeen wordt tijdens deze fase het hoogste verkoopaantal behaald.
Verzadiging: Zoals de naam al aangeeft, beschrijft de verzadigingsfase het moment waarop een product zijn maximale verkoop- en klantenbereik heeft bereikt. Een duidelijk signaal dat een product deze fase heeft bereikt, zijn stagnerende verkoopcijfers—dit duidt op het uitblijven van nieuwe klanten. Een andere belangrijke externe factor is het toetreden van concurrenten met vergelijkbare producten, waardoor verdere groei erg moeilijk wordt op een beperkte markt.
Achteruitgang: De onvermijdelijke neergang van een product als relevant, hoogwaardig artikel treedt op zodra de verkoop definitief en grotendeels onomkeerbaar begint te dalen. Dit kan door diverse factoren worden veroorzaakt, waaronder opkomst van nieuwe, geavanceerdere technologie. Dit is vooral van belang binnen elektronische componenten, waar technologische innovaties continu oudere producten verdringen, wat uiteindelijk leidt tot beëindiging en veroudering (obsolescentie).
Wat heeft lifecyclemanagement te maken met elektronische componenten?
Net als miljoenen andere goederen volgen elektronische componenten de hierboven beschreven fasen van de productlevenscyclus (met mogelijk nog de fasen uitfasering en veroudering). Sectoren als consumentenelektronica, automotive, luchtvaart en defensie zijn dynamische markten, waar producten constant worden herontworpen, stuklijsten (BOMs) worden aangepast, en steeds nieuwere technologieën worden omarmd. Door deze voortdurende innovatie en veranderlijkheid worden elektronische componenten—de levensader, of zelfs de bloedcellen van deze branches—veel sneller vervangen, uitgefaseerd en verouderd dan de meeste andere producten.
Volgens het Z2Data-rapport Obsolescence Trends gingen in 2023 473.910 elektronische onderdelen in obsolescentie. In de twee jaren ervoor lag dat aantal ruim boven het half miljoen. Dit was deels te wijten aan de complexe gevolgen van de COVID-19-pandemie, maar laat vooral zien hoe grootschalig obsolescentie optreedt in de elektronica-supply chain. Door de zeer hoge frequentie waarmee componenten jaarlijks verouderen, is het voor original equipment manufacturers (OEM's) en andere bedrijven die elektronische onderdelen sourcen noodzakelijk om helder en volledig inzicht te hebben in de levenscyclus van onderdelen in hun stuklijsten.
Anders gezegd: door het continu aanwezige risico op veroudering bij elektronische componenten—including interconnect, passive en electromechanical (IP&E) en halfgeleiders—geldt er een uitzonderlijk hoge mate van urgentie en verantwoordelijkheid voor professionals in deze sectoren om goed lifecyclemanagement toe te passen.
Hoe beïnvloedt componentveroudering lifecyclemanagement?
In de brede wereld van elektronische componenten—een toeleveringsketen die veel van de grootste, meest relevante sectoren ondersteunt—is veroudering de drijvende kracht achter lifecyclemanagement.
Voor veel producten betekent lifecyclemanagement het herkennen van de levensfase en het afstemmen van marketing-, sales- en bedrijfsstrategie daarop. Maar bij elektronische componenten voeren OEM's lifecyclemanagement primair uit om zich goed voor te bereiden op de uiteindelijke veroudering. Dit omvat vaak het opstellen van duidelijke noodmaatregelen om de impact van het beëindigen van een specifiek component te minimaliseren.
Wat zijn de meest effectieve strategieën voor componentlifecyclemanagement?
Het effectief beheren van de levenscyclus van elektronische onderdelen vereist dat component engineers en strategische sourcingprofessionals gebruikmaken van diverse beproefde technieken. Samen kunnen deze methoden de gevolgen van veroudering tijdig beperken en toekomstige operaties beschermen tegen kostbare verstoringen.
Crosses identificeren: Bij het beheer van verouderingsrisico's is weinig waardevoller dan het identificeren van crosses (alternatieve componenten). OEM’s en de professionals die hun BOM beheren, dienen te zoeken naar alternatieven die voldoen aan form-fit-function (FFF)-vereisten, actief op voorraad zijn bij distributeurs en geen drastische impact hebben op kosten en budget. Het opzetten van cross-referenties moet geen ad-hoc maatregel zijn, maar een iteratief proces dat naadloos is geïntegreerd in het productontwerp en de ontwikkelfase.
Effectieve componentselectie toepassen: Wanneer engineers onderdelen selecteren voor opname in een stuklijst van een nieuw product, houden zij rekening met verschillende criteria, zoals kosten, FFF-vereisten en beschikbaarheid bij distributeurs. Hoewel dit niet direct op korte termijn impact heeft, moet ook de levenscyclusfase een rol spelen. Door te kiezen voor onderdelen die aan het begin van hun levenscyclus staan—en dan met name in de groei- of volwassenheidsfase—winnen bedrijven waardevolle tijd voor ze naar alternatieven moeten zoeken of een herontwerp moeten uitvoeren.
Multisourcing: Een sterk gediversifieerde supply chain is altijd verstandig voor sourcing- en inkoopteams en de OEM's waarvoor zij werken. Bij lifecyclemanagement en verouderingsrisicobeperking is het raadzaam om alternatieve fabrikanten te identificeren die compatibele componenten leveren als cross-referentie voor bestaande onderdelen. Let wel: multisourcing via distributeurs helpt niet tegen veroudering—wanneer een leverancier een onderdeel beëindigt, kunnen alle distributeurs het gewoonweg niet meer leveren.
Obsolescentieprognoses: Hoewel organisaties over een breed repertoire aan maatregelen kunnen beschikken om componentlevenscycli te beheren en verouderingsrisico’s te beperken, steunt vrijwel alles op één factor: inzicht in de levensfase van het component en het moment waarop het waarschijnlijk wordt uitgefaseerd. Daarom is obsolescentieprognose zo’n cruciaal instrument voor OEM's. Bedrijven met nauwkeurige ramingen van componentlevensfasen en de resterende tijd tot beëindiging kunnen die kennis op veel manieren benutten.
Hoe kan obsolescentieprognose bedrijven helpen componentlevenscycli te beheren?
Nauwkeurige obsolescentieprognoses vormen het fundament van elk effectief componentlifecyclemanagement. Door de complexiteit is deze techniek echter niet altijd binnen handbereik. Slechts weinig OEM’s beschikken over de technologie of interne expertise om dergelijke prognoses uit te voeren, wat toegang vereist tot grote hoeveelheden actuele en historische data, die allemaal wiskundig moeten worden geanalyseerd om zinvolle conclusies te trekken voor lifecycleprognoses.
Dit is precies waarom een oplossing als supply chain risk management (SCRM) platform Z2Data zo krachtig kan zijn. De SCRM-software van Z2Data beschikt over eigen algoritmes voor lifecycleprognoses die klanten met een toonaangevende nauwkeurigheid informeren wanneer componenten het einde levensduur (EOL) bereiken. De obsolescentieramingen van Z2Data kennen zelfs een historische nauwkeurigheid van 90%—wat betekent dat u beslissingen en risicomanagementmaatregelen kunt nemen met het vertrouwen dat u op betrouwbare en geloofwaardige informatie acteert. Meer weten over EOL-voorspellingen van Z2Data en het volledige aanbod van part risk management-functionaliteiten? Bezoek de website of vraag een demo aan.
