:quality(85))
Belangrijkste punten uit dit artikel:
- Tariefengineering is een strategische benadering waarbij verschillende elementen van een product worden aangepast om een lager tariefpercentage te verkrijgen.
- Een beproefde strategie die bedrijven hanteren om hun tariefverplichting te verlagen, is het aanpassen van de productieprocessen van hun importproducten om zo het officiële land van herkomst (COO) te wijzigen. Hoewel dit op verschillende manieren mogelijk is, vereist het doorgaans samenwerking tussen sourcing, design en engineering.
- Tegenwoordig proberen bedrijven aan te tonen dat het COO van specifieke importen moet worden veranderd naar een ander land — doorgaans een land dat zij aanduiden als de laatste locatie van substantiële transformatie. Deze organisaties pleiten vrijwel altijd voor een COO in een land met een lager tarief.
Het recente handelsakkoord tussen de VS en China betekent een belangrijke de-escalatie in het aanhoudende conflict tussen de twee economische grootmachten, evenals een cruciale verlichting voor talrijke Amerikaanse bedrijven die met buitensporig hoge invoerrechten worden geconfronteerd. Maar hoewel tariefpercentages in de orde van drie cijfers en de ontkoppeling die dit waarschijnlijk tot gevolg zou hebben voorlopig van tafel zijn, betekent dit geenszins dat de veelheid aan tarieven die nog steeds van toepassing zijn eenvoudig terzijde kan worden geschoven.
Zelfs na verlaging van de tarieven op China van 145% naar 30%, handhaaft de Amerikaanse overheid nog steeds het hoogste gemiddelde tarief sinds 1934: 17,8%, volgens Yale’s Budget Lab. Voor Amerikaanse fabrikanten die wereldwijd inkopen betekent dit dat het ontwikkelen en implementeren van effectieve tariefmitigatiestrategieën operationeel essentieel blijft. Een benadering die bedrijven inzetten om hun invoerrechten te verlagen zonder een drastische wijziging in hun productieprocessen — zoals reshoring naar de VS — wordt aangeduid als "tariefengineering".
Tariefengineering is een dynamische, veelzijdige strategie. Het kan worden gezien als één bestemming — het verlagen van uw importkosten — met verschillende mogelijke routes ernaartoe.
Wat is tariefengineering?
Tariefengineering, een chique term voor een eenvoudig concept, is een strategische aanpak waarbij diverse productkenmerken worden gemodificeerd om een lager tarief te verkrijgen. Voorbeelden van tariefengineering zijn onder andere:
- Een product aanpassen zodat het onder een andere Harmonized Tariff Schedule-classificatie valt.
- Het productieproces wijzigen om het land van herkomst (COO, country of origin) te veranderen.
- Direct lobbyen bij Customs and Border Protection om aan te tonen dat de laatste locatie van substantiële transformatie een land met een lager tariefpercentage is.
Hoewel tariefengineering al tientallen jaren bestaat, is de relevantie ervan de afgelopen zes maanden sterk toegenomen. Nu het beleid van de Trump-administratie het internationale handelslandschap transformeert en tarieven een overheersende rol zijn gaan spelen in sourcing, inkoop en supply chain-beheer, zoeken veel importeurs naar alle mogelijke vormen van mitigatie.
Tariefengineering is met name aantrekkelijk omdat het een weloverwogen reactie biedt op stijgende importkosten. In plaats van de hele supply chain te herstructureren, productie te reshoring of te verplaatsen naar een land met tijdelijk lagere tarieven, kunnen importeurs met tariefengineering kleine maar impactvolle aanpassingen doorvoeren. Deze strategische optimalisaties aan de randen van de productie-activiteiten kunnen een aanzienlijk effect hebben op de transportkosten van goederen.
Tariefengineering is met name aantrekkelijk omdat het een weloverwogen reactie biedt op stijgende importkosten.
Belangrijk is dat, hoewel er historische voorbeelden bestaan van deze strategie, het nog steeds een relatief nieuwe en open werkwijze betreft waarvoor geen vaststaand draaiboek bestaat. Dit geeft sourcingprofessionals de ruimte om met creativiteit, vindingrijkheid en flexibiliteit de supply chain en productieprocessen aan te passen voor gunstigere importvoorwaarden.
Aanpassingen in het productieproces
Een beproefde strategie die bedrijven toepassen om hun tariefverplichting te verlagen, is het manipuleren van productieprocessen van hun importproducten, om zo het officiële COO aan te passen. Dit kan op verschillende manieren, maar is doorgaans niet iets wat sourcing- en inkoopprofessionals alleen kunnen uitvoeren. Het vereist samenwerking tussen sourcing, design en engineering. Gezamenlijk kunnen deze teams kijken naar mogelijkheden om de productievolgorde te wijzigen, subtiele aanpassingen aan productdesign te maken, of te kwalificeren voor een nieuwe HTS-classificatie met een lager tarief.
Bij het aanpassen van productieprocessen met het oog op lagere invoerrechten is het belangrijk voortdurend een kosten-batenanalyse uit te voeren. Het eerste halfjaar van 2025 heeft duidelijk gemaakt dat wereldhandel bijzonder dynamisch is en snel kan veranderen. Organisaties dienen zorgvuldig de context en potentiële toekomstige uitkomsten te beoordelen alvorens ingrijpende wijzigingen in producten en productie te implementeren. Zelfs ogenschijnlijk permanente, hoge importtarieven kunnen immers tijdelijk blijken.
Pleitbezorging voor "commerciële haalbaarheid" in een land met lager tarief
In de VS hanteert Customs and Border Protection het principe van substantiële transformatie om het land van herkomst (COO) en de bijbehorende belastingen van een product te bepalen. Zoals elders besproken bepaalt dit principe dat bij importen uit meerdere landen het laatste land waar een "substantiële transformatie" heeft plaatsgevonden, als COO geldt. Wie zich afvraagt wat hiervoor als basis geldt, kan terecht bij de definitie van de U.S. International Trade Administration: “Substantiële transformatie betekent dat het product een fundamentele verandering in vorm, uiterlijk, aard of karakter heeft ondergaan.” Verder geldt dat de wijziging “een waarde toevoegt aan het product die significant is in absolute zin of als percentage, ten opzichte van de waarde die het product (of de onderdelen/materialen) had bij export uit het land van herkomst.”
Hoewel de Amerikaanse overheid gepoogd heeft deze definitie van substantiële transformatie concreet te maken, blijft er voldoende ruimte voor interpretatie. Bedrijven proberen dit grijze gebied nu in hun voordeel te benutten, door te stellen dat het COO van specifieke importen gewijzigd zou moeten worden naar een ander land — dat zij zelf als laatste locatie van substantiële transformatie zien. Uiteraard wordt daarbij geopteerd voor een land met lagere tarieven. Dat betekent echter niet dat men geen legitieme argumenten aanvoert; veel bedrijven stellen dat het land waar het product "commerciële haalbaarheid" bereikt zou moeten tellen als COO, ook al worden daarna nog verdere productiehandelingen elders uitgevoerd.
Dit argument voor commerciële haalbaarheid is een proactieve poging om CBP ertoe te bewegen de COO-bepaling te wijzigen. Om hun pleidooi betrouwbaar te onderbouwen, dienen bedrijven technische documentatie in met daarin alle productiehandelingen, productspecificaties en ondersteunend materiaal, om zo de tariefverplichting van hun bedrijf te verlagen.
Om hun pleidooi betrouwbaar te onderbouwen, dienen bedrijven technische documentatie in met daarin alle productiehandelingen, productspecificaties en ondersteunend materiaal, om zo de tariefverplichting van hun bedrijf te verlagen.
Herclassificatie van COO bij halfgeleiders
De afgelopen jaren zijn er belangrijke wijzigingen doorgevoerd in de manier waarop het COO van halfgeleiders wordt geclassificeerd door importerende landen. Voorheen gold dat de assembly-, test- en packaging-faciliteit (ATP) bepalend was als laatste locatie van substantiële transformatie, en dus het COO vaststelde.
Recent zijn enkele van ‘s werelds grootste chipimporteurs begonnen om tariefverplichtingen voor chips anders toe te wijzen. In april heeft China’s General Administration of Customs (GACC) bijvoorbeeld de regels gewijzigd voor het heffen van importbelastingen op buitenlandse halfgeleiders. In plaats van het laatst getransformeerde land (doorgaans een ATP-faciliteit) betrekt China nu het "country of diffusion" bij de tariefbepaling. Zoals in een recent artikel uitgelegd, is country of diffusion “het land waar de wafer voor de halfgeleider is vervaardigd.” Hoewel er nog geen officiële beleidswijziging in de VS aangekondigd is, zijn er steeds meer aanwijzingen dat CBP deze systematiek ook begint te hanteren voor de tariefbepaling bij geïmporteerde halfgeleiders.
Hoewel het lijkt op een verandering van handelsregels op regeringsniveau, biedt het tevens een kans voor ondernemingen die goed inzicht hebben in hun toeleveringsketen. Veel bedrijven die halfgeleiders naar de VS importeren — of naar China exporteren — streven nu naar herclassificatie van het COO van deze chips. Amerikaanse fabrikanten als Nvidia en Qualcomm — fabless ondernemingen die veel productie uitbesteden aan TSMC en andere buitenlandse foundries — kunnen van deze nieuwe regel profiteren. Nu China het COO benoemt op basis van country of diffusion in plaats van substantiële transformatie, kunnen deze chipbedrijven bepleiten dat halfgeleiders die naar China worden uitgevoerd, in aanmerking komen voor het Taiwanese tarief, in plaats van de veel hogere importheffing op Amerikaanse producten.
Datainzicht als motor voor effectieve tariefengineering
Voor veel bedrijven die wereldwijd inkopen, is het huidige beleid niet langer toereikend. Ondanks voorlopige akkoorden met enkele landen, handhaaft de Trump-administratie een restrictief handelsregime met het hoogste gemiddelde Amerikaanse tariefniveau in bijna 100 jaar. Om hun transportkosten te beperken en hun marges te beschermen, proberen Amerikaanse bedrijven alles: nieuwe strategieën, optimalisaties, en ongebruikelijke maatregelen. Deze nieuwe dynamiek heeft geleid tot de opkomst van tariefengineering — een uniek fenomeen dat mogelijk als kenmerkend hoofdstuk zal gelden voor deze handelsperiode.
Voordat bedrijven tariefengineering effectief kunnen toepassen, is maximale supply chain-zichtbaarheid nodig en alle data en intelligence die daarbij horen. Robuust inzicht stelt bedrijven in staat om alle beschikbare opties in kaart te brengen, bijvoorbeeld mogelijkheden voor COO-optimalisatie; mogelijke aanpassingen in productieprocessen; en het supply chain-bewijs om een betoog op commerciële haalbaarheid te onderbouwen.
Supply chain risk management (SCRM)-platform Z2Data biedt gebruikers op verschillende manieren toegang tot diepgaand en praktisch supply chain-inzicht:
- Sub-tier intelligence die miljoenen gegevenspunten gebruikt om geverifieerde supply chain-relaties in kaart te brengen tussen directe leveranciers, onderdelen en sub-tier-entiteiten.
- Uitgebreide supply chain-mapping waarmee u gedetailleerde visualisaties krijgt van het productiepad van een product.
- Gedetailleerde intelligence over halfgeleiders, waaronder fabrikanten, fabricagefaciliteiten, sub-tier-leveranciers en risicobeoordeling.
Met de informatie en inzichten van Z2Data is tariefengineering slechts één van de vele strategieën die organisaties kunnen inzetten om hun supply chain te optimaliseren en logistieke kosten te reduceren. Meer weten over het platform en hoe het organisaties helpt om het huidige tarieflandschap met strategische precisie te navigeren? Plan dan een gratis demo met een van onze productspecialisten.
